Po raz kolejny przeczytałem Hannibala Thomasa Harrisa i po raz kolejny zachwyciłem się koncepcją pałacu pamięci. Postanowiłem poszukać czegoś więcej na ten temat i trafiłem na przypisywany Cyceronowi podręcznik do retoryki Rhetorica ad Herennium, w którym nieznany autor poświęca sporo miejsca technikom zapamiętywania.
Tekst jest bardzo ciekawy i pewnie kiedyś przybliżę go Wam, czytelnicy, w oddzielnym wpisie. Tymczasem jednak ograniczę się do podania linku do angielskiej wersji księgi trzeciej.
Głowa bez pamięci to twierdza bez garnizonu- mówił Napoleon. Niestety, fortece naszych umysłów są często bardzo osłabione, ponieważ natłok spraw, z jakimi mają codziennie do czynienia, powoduje, że nie zapamiętujemy tyle, ile byśmy chcieli.
Starożytni Grecy jako pierwsi podjęli próbę walki ze szwankującą pamięcią, co zaowocowało powstaniem mnemotechnik. Najsłynniejsza z tych technik nosi nazwę rzymskiego pokoju i miała być wynaleziona przez Symonidesa z Keos, który kojarzył imiona współbiesiadników z miejscami, jakie zajmowali w sali.
RSS
Blip
Facebook
NetworkedBlogs
