Niedzielny wieczór. Siedzę w fotelu – po prawej stronie mam kubek z herbatą, po lewej ciasteczka owsiane. W dłoni obracam muszelkę (prezent od koleżanki, która czas jakiś spędziła w Irlandii). Mam zamknięte oczy. Słucham Miłosza, który czyta własne wiersze.

Czesław Miłosz napisał krótki, acz ważny wiersz poświęcony czemuś, o czym człowiek zbyt często zapomina- o zatrzymaniu się. O spokoju duszy. O braku jakichkolwiek pragnień. O chwili, której chciałoby się powiedzieć Verweile doch! du bist so schön!

Kontynuuj lekturę…