Blog Adama Klimowskiego

Dzisiejszy pasek z Garfieldem przypomniał mi o wielkim problemie, jakim były i są reklamy nazbyt głośne w stosunku do poprzedzających je programów. Tyczy się to szczególnie nadawców prywatnych: legendarne są już reklamy Polsatu, przerywające filmy w najciekawszym momencie głośnym dżinglem i zasłaniającą wszystko planszą.

Mówiło się przez dłuższy czas o jakiejś regulacji ustawowej; kwestia stała się na tyle drażniąca, że skarżono się nawet do Rzecznika Praw Obywatelskich! Sama Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji otrzymała w latach 2006-2010 110 skarg: najczęściej wymienianymi stacjami RTV były TVP1 i TVN.

Czytaj dalej →

13 lat temu Rick Kirkman i Jerry Scott, autorzy komiksu Baby Blues, namówili 46 rysowników i scenarzystów, tworzących amerykańskie komiksy, do udziału w wydarzeniu, które stało się później znane pod nazwą Great April Fools’ Day Comics Switcheroonie. Uczestnicy projektu zobowiązali się do narysowania… cudzych pasków!

Czytaj dalej →

Każdy konsument napojów alkoholowych prędzej czy później zostanie (z własnej woli lub nie) zapoznany z utworem, poświęconym cierpieniom pewnego pana, który po zdradzie przez towarzyszkę życia próbuje skończyć ze sobą, ale mu się to nie udaje…

W refrenie tego utworu znajdują się następujące słowa:

Chryzantemy złociste,
W półlitrówce po czystej,
Stoją na fortepianie,
I nie podlewa ich k#### nikt.

Czytaj dalej →

Od jakiegoś czasu na rozmaitych zupach zaczęły pojawiać się rysowane w Paincie komiksy o wysokim stężeniu absurdu. Jednak dopiero wczoraj zacząłem szukać adresu strony autora. Okazało się, że odcinków jest całkiem sporo i nie wszystkie są przeznaczone dla wrażliwych odbiorców :) Zostaliście ostrzeżeni i zachęceni.

Wy, oczywiście, zawsze przychodzicie, zanim wódka wystygnie i mecz oglądacie w telewizji, a nie na blipowym tagu, prawda? ;)

A w Pajacyka klikajcie codziennie.

Sądziliście, że Garfield jest wystarczająco zabawny po angielsku lub po polsku?

W takim razie nie mieliście jeszcze do czynienia z czeskim tłumaczeniem :D

http://xkcd.com/543/

– Śmietanki?
– Oczywiście!
– Cukru?
– Syp!
– Kawy?
– Tylko odrobinkę.

Czytaj dalej →

Dzisiaj Garfield, jeden ze słynniejszych kotów, obchodzi trzydzieste urodziny. Ciągle (mimo wszystko) jest w dobrej formie, i ciągle uwielbia jeść.

– Minusy: kłopoty z pamięcią, wypadanie sierści, włosy w nosie i uszach, plamy na wątrobie wątrobowe, szwankujące stawy i obwisła skóra. Plusy: tort. Nie ma porównania.
– Wszystkiego najlepszego!

Sto lat!

Przeglądając archiwum wydawanego od trzydziestu lat komiksu Garfield, trafiłem na pasek, który wzbudził moje zainteresowanie.

W tamtych czasach (18 marca 1979) zarówno Garfield, jak i Jon różnili się znacząco od tych postaci, które znamy dziś. Garfield był dużo grubszy i bardziej gadatliwy, a Jon zajmował się rysowaniem: to właśnie z jego pulpitu, papieru i atramentu skorzystał Garfield, by sformułować coś, co zdecydowałem się nazwać Manifestem Garfielda: zbiór przemyśleń na temat tego, co musiałoby się zmienić, by świat ludzi i… kotów stał się lepszy.

Czytaj dalej →

Komiks zaczyna się prosto: pewnej nocy Katie nie mogła zasnąć. Postanowiła więc spróbować sprawdzonego sposobu.

Czytaj dalej →