Kilka dni temu spędzałem weekend nad morzem i nagle ogarnęło mnie przerażenie. Spostrzegłem, że nic nie robię. Przeczytałem parę stronic książki, popływałem, a potem znalazłem się w pozycji leżącej na łóżku i nie miałem nawet ochoty włączyć telewizora. Zgodnie z nakazami etyki protestanckiej i duchem kapitalizmu poderwałem się, ogarnięty poczuciem winy. Potem powiedziałem sobie, że miałem bardzo nerwowy tydzień i mogę trochę poleniuchować, ale zaraz przyszło mi do głowy, że „leniuchowanie” to bardzo brzydkie słowo, i zacząłem rozpaczliwie szukać uzasadnienia moralnego. Po prostu zapomniałem (ile to już lat temu?), że niedzielny wypoczynek nie jest prawem, ale obowiązkiem.

Kontynuuj lekturę…