Paweł Wimmer zaproponował stworzenie serwisu społecznościowego, przeznaczonego dla naukowców.

Wyobrażam sobie dość prosty koncepcyjnie serwis, który gromadziłby na bieżąco informacje o dorobku polskiej nauki. Byłby zarezerwowany dla naukowców (to dziesiątki tysięcy ludzi), zaś pospólstwo, czyli my wszyscy, mielibyśmy dostęp na zasadzie read-only, ewentualnie z możliwością oceniania, komentowania, zadawania pytań.

Pod wpisem wywiązała się ciągle trwająca dyskusja, która częściowo przeniosła się na inne blogi, wspierające idee znanego webmastera: Intelektualne Zbieractwo i miggawki.

Intelektualny zbieracz pisze o dobrodziejstwach, jakie Web 2.0 może przynieść naukowcom, ale ważne jest także to, co idea naukowego Facebooka dała już teraz wszystkim zainteresowanym: dyskutują, proponują, namawiają- jednym słowem ćwiczą się w tej trudnej sztuce, jaką jest erystyka. I nawet jeśli (odpukać!) serwis nie powstanie, to dyskutujący wykorzystają nabyte umiejętności w innych dziedzinach. Głęboko w to wierzę.

Podam jeszcze opracowaną przez siebie listę funkcjonalności serwisu (na podstawie dyskusji na blogu Pawła Wimmera):

Co dla naukowców?

• dane osobiste
• znajomi
• grupy
• dorobek naukowy (książki, wykłady, artykuły)
• aktualnie prowadzone badania
• tworzenie blogów
• dodawanie newsów (z pomocą dziennikarzy)
• galeria na zdjęcia, wideo, dźwięki itp. multimedia
• artykuły popularnonaukowe
• forum dyskusyjne
• informacje o grantach, dotacjach itp.
• informacje o konferencjach, sympozjach, warsztatach

Co dla odwiedzających?

• czytanie newsów
• czytanie blogów
• czytanie artykułów
• komentowanie ww.
• osobne forum dyskusyjne
• przeglądanie multimediów i powiązanych z nimi treści (newsy, blogi, artykuły, posty na forach)
• czaty z naukowcami (np. co miesiąc)