Co sądzę o hom9oseksualistach? Nic. Człowiek jak człowiek. Jeden woli blondynku, drugi brunetki, a trzeci szatynów. I co z tego? Mi to tam rybka.

A co do wypowiedzi Jana – a może poświęcimy jakąś jedną wyspę i odizolujemy wszystkich, których imiona zaczynają się na „J”? Przecież tacy ludzie nie powinni w ogóle chodzić po ulicach! O ja piernicze… jak można nie mieć imienia zaczynającego się od „Ł”?!

Mam nadzieję, że ktoś zrozumie tą małą ironię…

Ale teraz czytajac komentarz pana Janka, przepraszam za wyrazenie, ale sie wkurzyłam.

Uważam, że są to normalni ludzie, tacy jak my i nie ma nic złego w tym, ze chca byc ze soba, skoro sie kochaja to dlaczego nie?? W polityke sie nie mieszam bo i po co, ale jest mi bardzo przykro słuchajac durnych komentarzy ludzi, którzy uważają homoseksualizm za zboczenie. Nie lubie również urzywać określeń typu „pedał” bo przeciez te wyrazenie okresla cos innego niz niektórzy chcą przekazac.
Bardzo bym chciała by ludzie szczególnie chodzi mi o Polaków mieli wiecej tolerancji w sobie i nie tylko dla homoseksualistów, ale i dla tych, którzy sie w jakis sposób od nas różnią, bo chce zaznaczyc, że jesli ktos jest inny to znaczy, ze jest wyjątkowy.

Przygódka :)

uważaj jasiu żeby ciebie murem nie ogrodzono. co zresztą chyba się staso.

Miło, że przedstawiasz się, Kamilu Grzegorzu. Ale dalej jest już niemiło… bo Twoje przekonania niebezpiecznie zahaczają o faszyzm: te „pierwiastki gazowe”, te przychylanie się do wypowiedzi Jana.

Raz jeszcze: homoseksualizm nie jest chorobą i nie jest zboczeniem.

Adolfie, dla niektórych obrzydliwym widokiem jest całująca się namiętnie heteroseksualna para. Nie dzieli się ludzi na lepszych i gorszych wedle swojego gustu. A homoseksualizm nie jest dewiacją ani kalectwem, tylko jedną z orientacji seksualnych.

Ta, temat skłania do popadania w skrajności. Mimo, że trąci to chamską reklamą, zapraszam do przeczytania mojego wpisu o homoseksualistach, a zwłaszcza komentarzy. Udało mi się wdać w, mam nadzieje ciekawą, dyskusję z osobą „o skłonnościach homoseksualnych”. Ciekawie jest ujrzeć trzecią stronę barykady tego konfliktu.

Żaden z gejów czy lesbijek raczej nie pamięta wyboru „tak! Od dzisiaj chcę być szykanowany oraz bity w szkole! I niech jeszcze rodzice mnie wyklną!”. Z orientacją się rodzimy i wszelkie późniejsze próby jej zmiany łączą się z uszczerbkiem na zdrowiu – zwłaszcza psychicznym. Tak jak powiedział przedmówca – ludzie sądzą, że jest to jakaś choroba genetyczna, nie bacząc na to, że mutacja tego rodzaju od razu by znikła przez brak potomstwa tych homozwiązków. Stały jej poziom w populacji świadczy o czymś zgoła innym – że jest to po prostu normalny odsetek zdrowych ludzi, których dopadła jakaś zmienna środowiskowa bądź genetyczna. Ale czy to ważne? Po co szukać owej zmiennej? Lepiej krzyczeć, żeby ich wszystkich wywieźć na Madagaskar – tak jest o wiele prościej. Człowiek nie lubi męczyć zbytnio szarych komórek :>

Pan Adolf chyba w szelkach chodzi – jeśli można, to chciałbym wiedzieć, jak on się zapatruje na fakt, że genetycznie rzecz ujmując może się bardziej różnić od sąsiada niźli od murzyna z Afryki. Bo zawsze byłem ciekaw, jak silnie będą naziści/neonaziści bronić swoich ideałów gdy wchodzimy na pole jej naukowego korygowania.

Jeśli pedofilia nie jest orientacją, tylko zaburzeniem i nie kalectwem – to pederastia logicznie rzecz biorąc również jest takim samym zaburzeniem. Jeśli pan Teloch uważa, że w każdym społeczeństwie normalnością jest „zmienna genetyczna” populacji, która uwarunkowuje upodobania seksualne – to ja się z nim zgadzam. To daje nam jakiś odsetek osób, które wolą uprawiać seks z przykładową „owcą” (zamiast owcy wpisz co chcesz – to może być drugi osobnik tej samej płci, koń, dziecko, rybka akwariowa). Problem leży w tym, że akurat ta grupa wyszła z ukrycia i ma wymagania od społeczeństwa:
a/ uznania ich genetycznego kalectwa za zjawisko występujące naturalnie i ZAAKCEPTOWANIA go jako normy;
b/ RÓWNOŚCI czyli przyznania w państwie, które jest organizacją przymusu społecznego praw przynależnych dla par małżeńskich, podejmujących się trudu posiadania i wychowania potomstwa. Mamy tu do czynienia z pasożytnictwem społecznym w imię tzw. „tolerancji” – bowiem uprawnienia przyznane przez państwo jako swoista ulga na wychowanie potomstwa (np. rozliczanie podatkowe) mają być zawłaszczone przez tych, którzy żyją tylko dla własnej przyjemności.

„Tolerancja” ich nie oznacza już cierpliwe znoszenie czegoś czym się brzydzę – jako definicja, ale zakaz brzydzenia się – i ma oznaczać przymus zmiany poglądów.

Ale już w zeszłym stuleciu Antoine de Saint Exupery – autor „Małego Księcia”, w swojej najdojrzalszej opowieści napisał tak, wkładając mądre słowa w usta pewnego króla:

„Wydało mi się, że ludzie mają mylne zdanie na temat szacunku. Gdyż ja zajmowa­łem się wyłącznie prawami Boga poprzez człowieka. Oczywiście, nawet żebraka nie przeceniając jego znaczenia, traktowałem zawsze jako ambasadora Boga.
Ale nie uznawałem praw żebraka i jego wrzodów, i jego szpetoty, czczonych w sobie tylko jak idole.
Nie spotkałem czegoś równie odrażającego jak pewna dzielnica miasta zbudowana na stoku wzgórza, która jak ściek spływała aż ku morzu.

Z wychodzących na uliczki korytarzy wylewało się w bezkształtnych kłębach tchnienie zarazy. A zamieszkujące tu męty wyłaniały się z tej gąbczastej głębi tylko po to, żeby wzajemnie się przeklinać, ale głosem zdławionym i pozbawionym prawdziwej złości, podobnie jak lekkie bańki pękają od czasu do czasu na powierzchni bagna.

Widziałem trędowatego, jak śmiał się grubym śmiechem i ocierał oko brudną szma­tą. Był przede wszystkim wulgarny i nikczemnie drwił sam z siebie.
Mój ojciec postanowił podpalić tę dzielnicę. Wtedy to stado, przywiązane do swoich zgniłych poideł, zaczęło się burzyć i powoływać się na swoje prawa. Prawa do trądu i zgnilizny.

- To naturalne – powiedział ojciec – bo według nich sprawiedliwość jest utrzy­mywaniem tego, co było.
A oni krzyczeli o swoich prawach do życia w brudzie.
- Jeśli pozwolisz, by robactwo się rozmnożyło – ciągnął ojciec – rodzą się prawa robactwa.
Oczywiscie. I rodzą się piewcy, którzy będą je wysławiać. Będą śpiewać o tym, jak potężny patos jest w zagrożeniu robactwa jego wyniszczeniem.
Sprawiedliwość… – powiadał ojciec – trzeba wybierać: sprawiedliwość dla archanioła, czy dla człowieka? Sprawiedliwość dla rany, czy dla zdrowego ciała? Dla­czego miałbym słuchać tego, kto przemawia do mnie w imieniu trawiącej go zarazy?
Natomiast będę go leczył ze względu na Boga. Bo i on jest mieszkaniem Boga. Ale nie wedle jego pragnień, które wyrażają tylko jego chorobę.

Sprawiedliwość dla rany, czy dla zdrowego ciała?

Hm, teoretycznie np. pedofilia też jest orientacją – lecz takie obrzucanie się definicjami do niczego nie prowadzi. Myślę, że tutaj głównym problemem jest to, jak dane osoby oddziaływają na społeczeństwo. Homoseksualiści nikogo nie zmuszają do seksu, a pedofile tak – samym istnieniem swojego zaburzenia wprowadzają zapotrzebowanie na rynek pornografii dziecięcej. Ale przecież nie o nich tutaj rozmawiamy. Bo geje i lesbijki po prostu starają się żyć normalnie.

Adolfie – a dlaczego tolerujesz leworęcznych? Też sprawa ma swe podłoże pewnie w jakiś zawiłościach genów i okresu płodowego. Też jest ich zawsze jakiś odsetek w społeczeństwie (bodajże 7-17%, dokładnie nie pamiętam). Homoseksualiści też drażnią osoby nietolerancyjne dlatego, że się wyróżniają, że ich zachowanie jest odmienne od standardów. Jakiekolwiek straty jakie społeczeństwo może ponosić w związku z ich partnerstwem są właśnie produkowane przez ludzi, którym ów odmienna orientacja tak bardzo nie pasuje, że wpadają w pułapkę albo politycznej poprawności albo „poprawiania” czyjejś seksualności na siłę.

Co Ci szkodzi uznać to za NORMALNOŚĆ? Dlaczego tak bardzo Cię to odrzuca?

Tolerancja to nie tyle zmuszenie do wyrzekania się poglądów, co danie wszystkim równych praw do ich poglądów. Nie moja wina, że poglądy niektórych wymagają użycia siły a nie argumentów, a już jako takie wymagają kontroli.

Nadmienię też, że komentarz odpowiadający Panu Adolfowi na tamtej stronie jest bardzo trafny. No i że raczej nie dodam pana Adolfa do kanałów RSS bo jakoś nie przekonują mnie jego argumenty, że np. nie będzie dawał na Owsiaka, bo on wyręcza państwo, które powinno kupować sprzęt medyczny. No tak – Jurek to szatan wcielony :>

Hm, zatwierdzenie związków + możliwości adopcji stworzy rodzinę, która będzie dzieci wychowywać. Po co więc oddawać jeszcze 2/3 pensji?

Czarnoskórzy przed tą integracją przecież też byli piętnowani i też musieli swoje prawa wywalczyć – nie porównuj więc ich dzisiejszej sytuacji z sytuacją homoseksualistów.

Nie wiem jaki odsetek gejów i lesbijek chodzi na tego typu parady. Wiem tylko, że tylko manifestacja Berlińska jest tak bardzo huczna – w państwach skandynawskich, gdy dochodzi do takiej akcji promującej tolerancję, spokojnie spacerują normalnie ubrani pracownicy kolei, poczty, urzędów…

O jakich roszczeniach konkretnie mówisz? Co ma wyróżniać osoby homoseksualne względem prawa? Co ma ich wywyższać i określać lepszymi od reszty społeczeństwa? Jak widzę interesujesz się polityką, więc pod tym względem pewnie posiadasz większą wiedzę ode mnie ;)

Mógłbym tutaj rzucić przykładem obscenicznych rozmów z sex-telefonem 0700 i zapytać się o to samo.

Przecież będą wychowywali to dziecko, więc czego ty im bronisz? Będą mu kupowali nowe buty na zimę, będą z nim robili wieczorami zadania domowe do szkoły, będą karmili i opiekowali się nim. Myślisz, że jak to będzie wyglądać? Każdy gej tylko czeka aż będzie mógł adoptować jak najwięcej dzieci, poupycha ich w komórce i będzie dostatnie żył z opieki socjalnej? :>

Jeśli ktoś kogoś kocha – co za problem przepisać majątek na partnera? Najwyżej się wprowadzi jakąś instytucję pilnującą czy to partnerstwo rzeczywiście jest homoseksualne, by nie było takich przekrętów jak w tej puszczanej ostatnio średniej komedyjce o strażakach. Ale to już jest sprawa hetero, więc o niej nie rozmawiamy :>

Niestety ale homosexualizm jest zaburzeniem i jest w wielu poradniach leczony. Ludzie poddający się terapii są w stanie wyjść z zaburzenia. Zaburzenie najczęsciej na płaszczyźnie emocjonalnej. 90 % znaczacych psychologów, zajmujących się badaniami homosexualizmu w USA stanowczo wypowiada się że jest nabyty.Można szanować człowieka, ale z całym szacunkiem bez wzg. czy ktoś się z tym zgadza czy nie jest to zaburzenie. W tej tematyce obroniłem doktorat, spotykałem się z wieloma specjalistami z dziedziny psychiatrii i psychologii zaburzeń… można leczyć to zjawisko… proszę się nie obrażać. Ale choćby połowa populacji miała raka – nikt nie powie że jest to normalne. Kiedy w końcu zrozumiemy że to co dzieje się w naszym życiu ma również wpływ na naszą psychikę. Zdrowie, choroby, zaburzenia.

Telochu, napisałeś:

„Dlaczego więc WHO i APA skreśliły ten temat z listy zaburzeń?”

I trafiłeś w sedno sprawy, która spowodowała, że zacząłem grzebać w tych tematach. Bardzo mnie ciekawi, dlaczego WHO skreśliły homoseksualizm z listy zboczeń seksualnych, a zachowały inne zboczenia np. pedofilia (przy czym mam tutaj na myśli takich pedofili, którzy nie chcą krzywdzić dzieci, jeżeli w ogóole tacy istnieją ;)) i zoofilia. Posłyszałem tu i ówdzie, że to rozdzielenie: homoseksualizm – zboczenia, tłumaczone jest jakoś w oparciu o teorie Freuda. Nie znam się na tym, ale mamy tutaj kogoś, kto powiada, że jest doktorem psychologii. Może on rzuci więcej światła na ten temat.

update: najciekawsze jest to, że wszyscy puskujący na inne orientacje seksualne ukrywają się pod nickami, anonimami – mówicie o swoich przekonaniach, to mówcie jako Wy, a nie trolle z neostrady:)

„Zaburzenia psychiczne to utrudnienia funkcjonowania społecznego lub psychicznego jednostki” – Może więc homoseksualizm został uznany jako nieutrudniający życia społecznego? Pedofilia utrudnia, bo zmusza jedną stronę związku do czegoś, czego ona nie chce. Ale dalej bym czekał na wypowiedź dr. psychologii ;)

Homoseksualizm nie jest chorobą ! On również występuje w świecie zwierząt. Te dyskusje na temat czy to jest zaburzenie czy nie są śmieszne… Otwórzcie pierwszą lepszą encyklopedię! My heteroseksualni czujemy pociąg to płci przeciwnej, tak homoseksualiści czują to do tej samej. W każdym gatunku to się zdarza. Nie można tego leczyć, a jedynie tłumić i minimalizować.
Fakt, że niektórzy homoseksualiści mogli by tak się nie afiszować z tym i nie domagać się bycia kimś lepszy niż inni ludzie. Oni są tacy jak my… i ja ich toleruję w 100% (chyba, że to jakiś Jacyków jest…)

Do gazu ! Chorzy ludzie – obowiązkowe leczenie albo izolacja do końca życia !!!

OMG
Czytam blog Adama już od dłuższego czasu. Dopiero jednak teraz „dorwałam” ten temat. I przyznam, że rączki mi opadają.
Jestem kobietą i podobają mi się kobiety. Jestem więc zdaniem kilku interlokutorów chora. Ciekawe. Powinno się mnie leczyć? tym bardziej ciekawe. Tyle, że jestem wykształcona i dobrze spełniam się w zawodzie. Współpracuję z wieloma ludźmi i niewiele z nich wie o mojej orientacji. Czy jestem w pracy gorsza od osób heteroseksualnych? Nie! Więc tak naprawdę orientacja seksualna jest wyłącznie sprawą osobistą.
Dopóki nie zacznę się do nikogo dobierać – to nie wasza sprawa. A nie zacznę. Dobrze, że jestem kobietą. Mężczyźni geje mają po stokroć gorzej. Wśród mężczyzn heteroseksualnych panuje absurdalny pogląd, że gejów się nie powinno szanować, bo zaczną „do ciebie narywać”. Na tej samej zasadzie każda heteroseksualna kobieta powinna się bać każdego heteroseksualnego faceta.

Boże, ludzie, czytałam niektóre komenty z mega facepalmem! Co wam przeszkadza gej czy lesbijka? I on/ona i WY, szanowne grono homofobów, oboje jesteście ludźmi i nie wiem skąd takie halo wokół tematu. Czy gdzieś na świecie nie głodują dzieci, albo nie giną ludzie? Może to nimi się zajmijcie, a nie rzucacie mięsem w homoseksualistów! Jestem hetero, ale czasami jest mi wstyd za moich przyjaciół i rodzinę, dla których posiadanie geja w rodzinie równało by się co najmniej z ekskomuniką. Powtórzę za tymi, którzy co nieco rozbierają w temacie: homoseksualizm NIE jest chorobą, ani fizyczną ani psychiczną, a miłość jest święta, nieważne czy łączy pary mieszane czy tej samej płci.