Zachęcam do przejrzenia listopadowego numeru Magazynu Kultury Popularnej Esensja. Zostały w nim umieszczone dwa dotychczas napisane przeze mnie artykuły: Klasyka wśród nas: Requiem dla superbohaterów oraz Klasyka wśród nas: Muzyka jest kuloodporna.
To tyle :) Miłej niedzieli.
Część z Was zauważyła zapewne, że w serii wpisów Klasyka wśród nas zabrakło postu o numerze 13. Nie jest to jednak skutkiem mojej triskaidekafobii, tylko przeoczenia.
Staram się przygotowywać materiały na bloga kilka-kilkanaście dni naprzód. W przypadku wpisów o muzyce klasycznej w kulturze popularnej mam listę tematów, przypisaną do poszczególnych numerów cyklu. Nr 13 miał być poświęcony utworom, które pojawiły się w filmie Watchmen: Strażnicy. Po zapisaniu szkicu zapomniałem jednak o nim, więc kolejny wpis nosił numer 14. Zorientowałem się dopiero teraz :)
W wakacyjnej, przeznaczonej dla nowoprzyjętych studentów, edycji miesięcznika WPiA Lexu§ pojawił się artykuł Akademik – poradnik dla początkujących mojego autorstwa. Stworzyłem go na podstawie własnych, 2-letnich doświadczeń oraz wiedzy, jaką zebrałem w czasie budowy poradników dla początkujących kicowiczów (Kic 9, Kic 12). Jego tekst znajduje się w rozwinięciu wpisu. Kto ciekawy – może przejrzeć cały numer (format .pdf, 26 MB). Miłej lektury!
W najnowszym numerze Polityki ukazał się artykuł Doroty Szwarcman, poświęcony obecności muzyki klasycznej w powieściach kryminalnych, poczynając od uspokajających Holmesa dźwięków skrzypiec aż po wydaną niedawno powieść Jeffery’ego Deavera Manuskrypt Chopina. Zachęcam do lektury!
W czasie porządków znalazłem na twardym dysku napisany przeze mnie artykuł o krawatach. Nigdy nie udostępniłem go publicznie, a zawiera na tyle ciekawe informacje, że szkoda by było, gdyby nadal pozostał w ukryciu. Wiedzieliście na przykład o paradoksie krawata albo ile jest funkcjonalnych węzłów, z pomocą których można zawiązać krawat?
Zapraszam do lektury.
Jak podaje encyklopedia, krawat to wąski pasek materiału wiązany na szyi. Dziś nie wyobrażamy sobie bez niego eleganckiego mężczyzny. Ale były czasu, gdy ta część ubioru była znana tylko stosunkowo niewielkiej grupce ludzi.
Niedawno skończyłem 40 lat. Kiedy Howard Florey miał tyle, pracował nad produkcją penicyliny na przemysłową skalę. Przed czterdziestką Jonas Salk opracował szczepionkę przeciw chorobie Heinego-Medina. Ja, jak dotąd, nie wymyśliłem nawet głupiego przylepca.
W 40. roku życia Szerpa Tenzig Norgay, jako pierwszy na świecie, stanął wraz z Edmundem Hillary na szczycie Mount Everestu. Cesarz Marek Aureliusz przejął władzę nad imperium rzymskim w 161 roku. Miał wówczas 40 lat. A ja? Nawet nie decyduję o tym, jakie kwiaty rosną w ogródku na tyłach domu, bo ten skrawek ziemi jest własnością spółdzielni mieszkaniowej.
Czym są dla mnie książki, opowiedziałem Wam już przy innej okazji. Dziś przytoczę odpowiedź włoskiego filozofa i pisarza, Umberto Eco, której udzielił w formie felietonu- jednego z wielu, składających się na Drugie zapiski na pudełku od zapałek.
Homo viator- to człowiek, pojmowany przede wszystkim jako podróżnik. Jego życie jest wędrówką, któej celu nie zawsze się domyśla. Mimo to podróżuje, ponieważ wie, że jest to lepsze od bezruchu i bierności (vide Wędrówką jedną życie jest człowieka Stachury).
Dziś może on nie tylko (dzięki rozwojowi środków transportu) przemierzać Ziemię, ale także (dzięki środkom masowego przekazu) podróżować po świecie informacji. Szczególną rolę odgrywa tutaj internet, ponieważ pozwala on na poznanie nieograniczone ramówką czy decyzją redaktora naczelnego. Dobrze opisał to w artykule Gutenberg odwiedza Google Edwin Bendyk.
Czytaj dalej →
Wpis jest dodany do wszystkich kategorii. Nieprzypadkowo, ponieważ dotyczy ich wszystkich.
Chciałbym, abyście powiedzieli mi, o czym chcielibyście czytać na tym blogu? Jakie kategorie są waszymi ulubionymi? Co Was tu przyciąga? Odpowiedzi w komentarzach.
Trudne słowo (większości kojarzy się tylko z semantycznym nadużyciem), ale już wkrótce może być coraz częściej słyszalne. Już za kilka lat Web 2.0 wyprze właśnie wyżej wymieniona sieć. Co to jest i jak tego dokona- o tym w artykule Marcina Nowaka „Następca WWW: sieć semantyczna„.
Tekst pod takim właśnie tytułem znalazłem, szukając materiałów do pracy o dawniejszych i dzisiejszych formach korespondencji. Nie przyda mi się do tej pracy, ale sam w sobie jest interesujący. Ukazał się w numerze „The Spectator” z 15 lutego 1997 roku. Jego autorem jest Paul Johnson, a tłumaczenia dokonała Anna Kołyszko. Artykuł poświęcony jest pewnemu nastolatkowi z XVIII wieku, który z własnej woli zaczął uczyć się dobrych manier z XVI-wiecznego jezuickiego podręcznika…
Klimowski Adam Aleksander (ur. 12.09.1988) - absolwent III LO w Brodnicy, student prawa na Uniwersytecie Warszawskim, wordpressowiec i community manager Blipa. Kontakt →
Blog poświęcony jest moim zainteresowaniom, spośród których na plan pierwszy wybija się WordPress (szablony, pluginy i niestandardowe metody jego wykorzystania) oraz muzyka klasyczna w kulturze popularnej. Więcej →
