Blog Adama Klimowskiego

W 1853 roku 19-letni wówczas Johannes Brahms wybrał się wraz z węgierskim skrzypkiem Eduardem Remenyi w to, co dziś zwiemy trasą koncertową. Wspólnie podróżowali po Niemczech, gdzie przyszły kompozytor miał okazję poznać ówczesnych muzycznych luminarzy (m.in. Franza Liszta). To właśnie wtedy Brahms zainteresował się węgierską muzyką ludową; odnajdujemy te motywy w wielu jego utworach – przede wszystkim w Tańcach węgierskich.

Czytaj dalej →

W dzisiejszym odcinku po raz kolejny posłużę się kreskówką – tym razem będzie to nieco mniej popularny w naszym kraju Kacper i jego przyjaciele. Większość z Was kojarzy zapewne przyjaznego ducha tylko z filmu Kacper, ale to właśnie w serialu animowanym miał miejsce jego debiut.

Czytaj dalej →

Zdaję sobie sprawę, że filmik, jaki Wam dziś zaprezentuję, trochę nie pasuje do tego, co widzimy za oknem, ale podoba mi się tak bardzo, że postanowiłem nie czekać do grudnia :) W dzisiejszym odcinku: Snowbody loves me Chucka Jonesa i spora dawka Chopina.

Czytaj dalej →

Link do tego wpisu został umieszczony na miniblogu In Web We Trust.

Przeglądając archiwum pasków z Garfieldem, zwróciłem uwagę na motyw, który pojawił się w roku 1987, by zniknąć pod koniec 2005 roku: nagłówki, w których postacie Garfielda, Odiego, Nermala, Arlene i innych bohaterów komiksu zostały wykorzystane do przypomnienia o rozmaitych popkulturowych fenomenach. Pozwolę sobie przedstawić kilkanaście z nich.

Czytaj dalej →

Kiedy po raz pierwszy oglądałem na TVN Upiora w Operze Joela Schumachera, najbardziej poruszyła mnie scena “zmartwychwstania” Opery i towarzysząca jej muzyka – utwór Overture, który powraca potem jako Phantom of The Opera (Rock n’ roll merely masquerading as opera – cytując Andrew Lloyd Webera).

Duża rzecz, czyż nie?

Pomysł na wspomnienie o utworze, który daje się słyszeć w tle rozmowy Kilera najpierw z sekretarką Lipskiego, a potem nim samym, krążył po mojej głowie już od jakiegoś czasu, ale dopiero teraz poznałem jego poprawną nazwę. Znalazłem ją na stronie Karola Lisowskiego, któremu chcę w tym miejscu bardzo podziękować. Jego aktualna strona zmieniła, jak się zdaje, adres, dlatego linkuję do tej, na której zamieścił opis soundtracku do Kilera wraz z listą utworów.

Czytaj dalej →

Najbardziej przejmującą sceną filmu 2001: Odyseja kosmiczna jest moment “śmierci” HAL-a 9000 – komputera, który dla kierowanej przez siebie misji poświęcił życie pozostałych 5 członków załogi promu Discovery 1. Jedynym, który przeżył, był dr David Bowman, i to on obezwładnił zbuntowaną maszynę.

David Bowman (Keir Dullea) wyłącza wyższe funkcje HAL-a, pozostawiając systemy odpowiedzialne za funkcjonowanie statku i utrzymanie warunków życia jednoosobowej już załogi.

Czytaj dalej →

26 lutego 1844 roku w Theater in der Josefstadt (najstarszym do dziś działającym teatrze wiedeńskim) miała premiera Poranka, południa i wieczoru w Wiedniu (Ein Morgen, ein Mittag und ein Abend in Wien) – komedii w dwóch aktach Franza von Suppé. Jej najpopularniejszym fragmentem stała się uwertura, o której wykonanie poproszono 115 lat później samego Królika Bugsa. Dokonał tego w kreskówce Baton Bunny Chucka Jonesa i Abe’a Levitowa.

Czytaj dalej →

Postanowiłem się zmobilizować i stworzyć pierwszy wpis, poświęcony co ciekawszym rzeczom, których uczą nas na Wydziale Prawa i Administracji.

Dziś napiszę o funkcjach prawa karnego w związku ze znanym fragmentem Ojca chrzestnego.

Czytaj dalej →

Powyższy fragment pochodzi z Disneyowskiej Fantazji- filmu, o którym mam zamiar niedługo (po sesji) napisać więcej. Tymczasem prezentuję Wam Toccatę d-moll- najbardziej charakterystyczny utwór Bacha. Dyrygent, którego widzimy na początku i końcu, to Leopold Stokowski.

Ostatnio udało mi się odnaleźć kilka kreskówek, które oglądałem za młodu, a w których dzisiaj jestem w stanie rozpoznać dzieła muzyki klasycznej. Dzisiaj zaprezentuję pierwszą z nich- Pizzicato Pussycat.

Czytaj dalej →