Tytuł niniejszego wpisu pochodzi z języka francuskiego; oznacza on przenośną biblioteczkę podróżną – używany od XVI wieku sprzęt, będący drewnianą skrzyneczką, kryjącą miniaturowe edycje książek.
Najsłynniejszy użytkownikiem tego gadżetu (tak pewnie byśmy go dziś określili) był Napoleon Bonaparte; jego biblioteczka była wielkości jednego tomu in folio i mieściła 40 miniksiążek – klasykę ówczesnej literatury francuskiej.
Byłem wczoraj na debacie Dlaczego głupiejemy?, zorganizowanej przez Uniwersytet Otwarty. Muszę przyznać, że zaczęła się w miarę punktualnie, ale nie przebaczę organizatorom tego, że kilkuset osobom, które czekały na przybycie prelegentów, serwowały na okrągło głośną reklamówkę UO.
Do udziału w spotkaniu zaproszono ciekawych ludzi: Kazimierza Kutza, Krzysztofa Maternę, prof. Andrzeja Kajetana Wróblewskiego i Tomasza Lisa. Formuła zakładała, że każdy z gości będzie krótko odpowiadać na pytania, zadawane przez prowadzących debatę. Najbardziej w pamięci utkwiło mi tytułowe spostrzeżenie Tomasza Lisa i opowiedziana przez Krzysztofa Maternę anegdota.
16 marca dowiedziałem się z Blipa, że Allegro organizuje konkurs, w którym wystarczy odpowiednio wcześnie wyrazić chęć otrzymania biletów na przedpremierowy pokaz filmu The Box. Pułapka, by je zdobyć. Rozgrywka była zbyt prosta, by nie wziąć w niej udziału :) Bilety (podwójne zaproszenia) oczywiście wygrałem; zaprosiłem koleżankę z akademika i razem udaliśmy się 18 marca do Kina Luna.
Dobry wieczór. W chwili, gdy to piszę, mijają ostatnie minuty 18 marca. Przed chwilą wróciłem z kina, zjadłem kolację i zajrzałem do internetu, gdzie zdałem sobie sprawę, że przegapiłem notkę 17 marca :/
Nie będzie także notki 20 marca – przez weekend będę przebywał na wyjeździe integracyjnym, gdzie zapewne natknę się na bezinternecie. Przeboleję.
PS Oczywiście nie odmówię sobie małej zabawy z czasoprzestrzenią i zmienię datę publikacji tak, by zgadzał się 3-dniowy odstęp :)
Tak opisuje wydarzenia sprzed 2053 lat łacińska Wikipedia:
Curia Hostilia iampridem deflagrata, Caesar Senatum in Theatro Pompeio ad Capitolium convenire invitavit Idibus Martiis anno 44. Eadem die dum Senatus conveniebat, Caesar ab aliis ex Senatoribus qui se Liberatores vocaverunt percussus est. Liberatores petiverunt se rem publicam ab ambitione Caesaris conservare. Inter percussores, quorum multorum cursum honorum Caesar provexerat, Gaius Trebonius, Gaius Cassius Longinus, Decimus Iunius Brutus, et Marcus Iunius Brutus sunt. Caesar viginti tria vulnera sustinuit et ad pedem monumenti Pompeii cecidit. Verba ultima, Marco Iunio Bruto, aut Tu quoque, Brute, fili mi! aut Et tu, Brute? aut Graece καὶ σὺ τέκνον (kai su, teknon) erant.
Jak dowiedziałem się z serwisu litrgy.com, jednym z czytań wchodzących w skład dzisiejszej liturgii słowa jest przypowieść o synu marnotrawnym – chyba najlepiej oddająca ideę miłosiernego Boga.
Ta parabola przypomniała mi także o pewnym filmie, który oglądałem, a który zapadł mi w pamięć z powodu niezwykłej interpretacji opowieści o miłosiernym ojcu. Mam tu na myśli Moją gwiazdeczkę z Shirley Temple w roli głównej.
Wczoraj wieczorem walne zebranie członków ELSA Warszawa wybrało nowe władze naszego stowarzyszenia. Ja zostałem skarbnikiem, zdobywając 45 głosów za (na 46 oddanych).
Dziękuję wszystkim osobom, które mnie wybrały: obiecuję, że będę wykonywał ten obowiązek równie dobrze jak każdy inny mi powierzony :)
Wszystkim moim czytelniczkom życzę udanego Dnia Kobiet :)
Masz przed sobą trzy identyczne, zamknięte skrzynki. W pierwszej z nich jest kobra, w drugiej szerszeń, a w trzeciej kobra i szerszeń. Na każdej skrzynce jest naklejka z opisem zawartości, ale ktoś je pozamieniał w taki sposób, że żadna naklejka nie jest na właściwym pudełku. Żeby sprawdzić, co znajduje się w skrzynce, należy ją otworzyć, narażając się na ukąszenie lub ukłucie. Dwa takie niemiłe przeżycia powodują zgon; jedno można przeżyć.
Czy można poprzekładać naklejki na właściwe skrzynki, nie padając ofiarą śmiertelną takiej weryfikacji?
Na tę zagadkę natknąłem się na jednym z portali społecznościowych. Co bystrzejsi jego użytkownicy od razu domyślili się, że to fragment testu, jaki przechodzą uczestnicy procesu rekrutacyjnego.
Rozwiązania zostawiajcie w komentarzach. Tym razem jest prościej niż przy sprawie trzech bogiń :)
Mateuszek Grabowski urodził się 14 grudnia 2007 z jedną z najcięższych wad serca – HLHS (niedorozwój lewej komory serca). O wadzie dowiedzieliśmy się prenatalnie, w 28 tygodniu ciąży. Przeżyliśmy wtedy ogromny szok i rozpacz, ale dzięki tej wiedzy Mateuszek przyszedł na świat w specjalistycznej placówce i miał na czas podany Prostin, który podtrzymywał go przy życiu do czasu pierwszej operacji.
RSS
Blip
Facebook
NetworkedBlogs
