Blog Adama Klimowskiego

Na wykładzie z filozofii, na który chciałem zapisać się już rok temu (co nie udało mi się wtedy ze względu na brak miejsc), dowiedziałem się, że pojmuje się ją często jako bezinteresowne zainteresowanie światem. Osoby przejawiające takie zainteresowania nieraz odsuwały się od ziemskiego życia, postępując zgodnie ze wskazówkami tego filozofa, który mawiał, że prawdziwy „miłośnik mądrości” powinien być jedynie widzem na przedstawieniu, które zwiemy życiem.

Z taką sytuacją mamy do czynienia w wierszu Zbigniewa Herberta Pan Cogito opowiada o kuszeniu Spinozy. Bohater, niderlandzki filozof, poszukując odpowiedzi na najważniejsze dla kondycji człowieka pytania, przestaje myśleć o sobie samym. Gdy objawia mu się Bóg, Spinoza pyta Go o nurtujące go kwestie. Dostaje odpowiedzi, ale nie takie, jakich oczekiwał…

Czytaj dalej →

Kilka dni temu odebrałem mail od Szymka Skulimowskiego (znanemu głównie jako WPNinja): zaproponował mi stanowisko członka redakcji swojego serwisu, który opisałem w ostatnich idach sierpniowych. Oczywiście zgodziłem się :) Myślę, że wpis mojego autorstwa pojawi się już w przyszłym tygodniu – postaram się napisać coś wyjątkowego.

Od 16 października Gazeta Wyborcza rozpoczęła publikację nowej serii książek – Stanisław Lem, Dzieła. Jako miłośnik twórczości tego pisarza postanowiłem zainteresować się przynajmniej niektórymi tomami. Niestety, na stronie GW nie ma informacji, kiedy ukażą się poszczególne książki.

Rozwiązanie okazało się proste: wyprawa do najbliższego Empiku i przejrzenie wydanego wczoraj Kongresu Futurologicznego (z opowiadaniami Ijona Tichego). Na ostatniej stronie znalazłem spis w kolejności chronologicznej.

Czytaj dalej →

Jadąc wczoraj do Warszawy obserwowałem, co się dzieje za oknem autobusu. Szybko zapadający zmierzch i mżący gdzieniegdzie deszcz nie nastrajał optymistycznie. Dla popsucia humoru wystarczyło tylko tyle. Pomyślałem sobie, jak niewiele wystarcza, by zepsuć człowiekowi humor, a jak wiele trzeba, by go zadowolić.

Czytaj dalej →

Ostatnio coraz częściej używam w Google Readerze funkcji udostępniania interesujących wpisów. Dziś postanowiłem się z Wami podzielić: oto odpowiedni link.

1001 rules for my unborn son – angielskojęzyczyny tumblr. Jak na razie zasad jest około 270, ale i tak są warte przeczytania. Moja ulubiona: Follow instructions i towarzyszący jej obrazek.

Czytaj dalej →

Open Access Day został ustanowiony przez grupę organizacji i stowarzyszeń, których celem jest szeroki dostęp do wiedzy i dóbr kultury. W Polsce akcję popiera m.in. Fundacja Nowoczesna Polska i Stowarzyszenie Wikimedia Polska.

O samej idei Open Access można przeczytać m.in. w apelu prezesa Stowarzyszenia Wikimedia Polska.

Zająłem się ostatnio tworzeniem nieoficjalnej strony mojego akademika. Dla wygody wszystkich mieszkańców, którzy do tej pory większość ogłoszeń umieszczali na tablicach na piętrach (lub na Gronie), dodałem dział ogłoszeń. Efekt uznałem za zadowalający, postanowiłem więc za podzielić się z Wami sposobem na stworzenie podobnego udogodnienia.

Czytaj dalej →

Mężczyzna powinien być świadomy swoich wad, a kobieta – swoich zalet.

20 listopada 2007 roku dowiedzieliśmy się, że Maria Oleś, osoba najbliższa mojemu sercu którą bardzo kocham, cierpi na zanik (aplazję) szpiku, bardzo rzadką chorobę o nieznanym pochodzeniu. Jej szpik nie wytwarza wspomnianych wyżej głównych składników krwi, przez co Maria jest chora na ciężką anemię, a wszelkie drobne infekcje i zranienia stwarzają poważne zagrożenie dla jej życia.

Czytaj dalej →

Zaczynam drugi rok studiów na Wydziale Prawa i Administracji UW. Dzięki zeszłorocznej rezerwacji mam pokój w akademiku na Kickiego. Do pełni szczęścia brakuje tylko dostępu do internetu – jego podłączanie zacznie się dopiero po skończeniu kwaterowania, czyli 6 października. Do tego czasu jestem skazany na wifi (kawiarenki odpadają ze względu na ceny :D).

W tym roku akademickim zamierzam częściej pisać o tym, co ze studiami związane. Może nawet założę osobną kategorię na wpisy, poświęcone co ciekawszym zagadnieniom poruszanym na zajęciach? To byłoby całkiem nowe (dla mnie) podejście do notatek z ćwiczeń. Trzeba spróbować.