Blog Adama Klimowskiego

Dokładnie rok temu wrzuciłem na serwer yoyo.pl kilka megabajtów plików, które pozwoliły mi na uruchomienie WordPressa. Miałem już za sobą kilka zaczętych i porzuconych blogów: chciałem się ustabilizować na jakimś darmowym, szybkim serwerze.

Sielanka trwała aż do stycznia, gdy coraz częstsze błędy (z powodu przekroczenia transferu) zmusiły mnie do rozejrzenia się za jakimś porządnym, płatnym serwerem. Wybrałem tox.pl- ten sam hosting, na którym chodzi PolskiBlogger.pl. Od tej pory nie miałem żadnych problemów- wszystko działa stabilnie i szybko. Blog mógł w końcu zacząć się rozrastać.

Czytaj dalej →

Po powrocie z Adapciaka i pierwszym (po tygodniu) odpaleniu komputera musiałem zmierzyć się z:

• 33 mailami (jedna trzecia- spam)
• 800 kilkoma wiadomościami w Google Readerze
• prawie 300 komentarzami zatrzymanymi przez Akismet (nie zadałem sobie trudu przejrzenia, wywaliłem wszystkie)

Na szczęście było też trochę pozytywów- liczba osób, czytających mojego bloga przez RSS, skoczyła o jedną trzecią, przekraczając setkę (teraz jest ich trochę mniej, ale i tak się cieszę).

Wniosek? Odpoczynek od komputera jest bardzo przyjemny, ale pierwsze kilka dni po powrocie- już nie bardzo.

W czasie lektury książki Małgorzaty Caprari Przesadnik kynologiczny na bardzo ciekawy utwór anonimowego włoskiego autora pod tytułem Refleksa. Wiersz poświęcony jest dziwnemu stosunkowi ludzi do psów- ci pierwsi zabraniają tym drugim tak wielu rzeczy, a sami nie są bez winy. Może czas na powieszenie w kilku miejscach tabliczki „Zabrania się wprowadzania ludzi”?

Czytaj dalej →

Dawno, dawno temu, w piątej klasie podstawówki, naszła mnie chęć na napisanie kryminału. Miałem już za sobą debiut (w postaci krótkiej historyjki, którą przedstawię Wam innym razem), zapragnąłem więc stworzyć coś, czym będę się mógł podzielić z innymi. Tak powstała Sprawa Yetiego- kryminał, którego główni bohaterowie (O’Hara i Konopka) mają nazwiska, znane wśród (małoletnich) miłośników gatunku: O’Hara był komisarzem policji w Myszogrodzie, a Pikuś Konopka- detektywem znanym ze swoich pięciu przygód. Utworem pochwaliłem się w szkole, gdzie zebrał dość pozytywne opinie (w tym jedną mojej ówczesnej polonistki, pani Piaseckiej). Teraz dzielę się nim z Wami.

Czytaj dalej →

Dziś w okolicach 15:00 wyjeżdżam do Lidzbarka Welskiego, na obóz adaptacyjny studentów prawa ADAPCIAK 2007. Ponieważ nie orientuję się zbytnio, czy będzie tam dostęp do internetu, na wszelki wypadek przygotuję dwa wpisy, które zostaną automatycznie opublikowane 18 i 21 września.

Czytaj dalej →

Tak się jakoś złożyło, że ostatnio na blogu pojawiło się więcej wpisów niż zazwyczaj. To po części wina kalendarzarza, a po części- nieformalnej reguły, nakazującej mi publikację co trzy dni nowej notki. Ale powiedzcie sami- czy mogłem sobie odpuścić 11 września, swoje urodziny i dzisiejsze idy blogowe?

Czytaj dalej →

Dziś są moje 19 urodziny.

Proponuję Wam posłuchanie jednego z utworów, zainspirowanych 11 września 2001 roku- I remember 11 September 2001 [VL] NoKiI. Wsłuchawszy się, dosłyszycie z pewnością początek Dies Irae.

Dzisiaj przedstawię Wam kreskówkę z Królikiem Bugsem w roli głównej, zawierającą liczne odniesienia do muzyki klasycznej (w tym przypadku- utworów Wagnera).

Czytaj dalej →

3 września wróciłem do mojej starej szkoły- III LO w Brodnicy. O 8:30 drugie i trzecie klasy (a więc te, wśród których znajdują się moi znajomi i znajome) miały rozpoczęcie roku. Dotarcie na salę gimnastyczną, gdzie odbywał się uroczysty apel, zajęło mi trochę czasu, bo jednocześnie w tamtą stronę udawały się dzieci z podstawówki. Ciekawie rozglądały się po korytarzach i rzucały komentarze- negatywne (Ale tu burdel!) i pozytywne (Ale fajna szkoła!). Czekając na opróżnienie korytarza, doczekałem się Ani Martko (rocznik ’89, obecna III A) i kilku kolegów z mojej klasy- Dawida, Rafała, Bartka, Maćka… Kiedy zaczął się apel, nie wchodziliśmy na salę, tylko stanęliśmy w pobliżu drzwi, obserwując nauczycieli i stojących klasami uczniów. Najbliżej drzwi stała III D, pilnowana przez panią Biłas, polonistkę.

Czytaj dalej →

30 sierpnia dostałem newsletter Złotych Myśli. Moją uwagę zwrócił fragment, który da się podsumować słowami zawartymi w tytule. Pewna kobieta, specjalistka od marketingu, stworzyła (we współpracy z kilkoma firmami) stronę, na której udostępnione są upominki o różnej wartości i w różnej formie. Większość z nich dotyczy tak modnych dzisiaj tematów, jak motywacja, szczęście, marketing, sukces zawodowy i osobisty, języki obce itp. Każdy jest „wsparty” znaną osobą z branży.

Czytaj dalej →