Blog Adama Klimowskiego

Znacie doskonale to uczucie: słyszycie w radiu/telewizji/centrum handlowym/lokalu gastronomicznym/dowolnym innym miejscu jakąś ładną piosenkę i nie jesteście w stanie jej zidentyfikować.

Pół biedy, jeżeli taki utwór ma słowa; zapamiętujesz, ile się da, po czym otwierasz internet i wrzucasz odpowiednią frazę w Google. Pamiętam nawet tytuł pierwszej piosenki, którą w ten sposób zidentyfikowałem: Nine Million Bicycles Katie Melua’y :)

Nie jest też tak źle, kiedy melodia pochodzi z radia; są specjalne serwisy internetowe (np. odSluchane.eu), które informują, co kiedy w jakiej stacji radiowej jest grane. Bywa, że i witryny samych stacji dbają w ten sposób o słuchaczy.

Czytaj dalej →

Lotto reklamowało się kiedyś hasłem Żeby wygrać, trzeba grać. Ciężko jest jednak grać, kiedy wyzwaniem staje się nie odpowiedź na kilka pytań czy wykonanie określonego zdjęcia, ale samo znalezienie konkursu z interesującymi nagrodami i odpowiadającą nam formułą. Ja na przykład – z lenistwa – nie przepadam za konkursami, gdzie trzeba się zarejestrować.

Z pomocą przyszła mi strona, do której link podrzucił jeden z moich facebookowych znajomych. Śledzimy konkursy dzieli konkursy na kategorie (lokalne, smsowe, promocyjne, internetowe, muzyczne) i tagi (np. bilety, telewizor, kosmetyki), dzięki czemu tego, co nas nie interesuje, nawet nie zobaczymy.

Polecam dodanie do czytnika RSS.

Wśród wielu nowości, jakie pojawiły się w WordPressie 3.0 Thelonious, najbardziej spodobała mi się funkcja, pozwalająca na proste tworzenie menu.

Do tej pory sprawę załatwiał kod w header.php w rodzaju < ?php wp_list_pages('title_li=&depth=0'); ?>. Nie było to takie złe rozwiązanie, ale wyobraźcie sobie sytuację, w której musicie szybko zmienić coś w menu, a nie możecie edytować odpowiedniego pliku (bo nie nadaliście mu odpowiednich praw), nie macie dostępu do FTP albo musicie prosić o pomoc osobę, która nie zna się na funkcjach WordPressa. Koniec z tym :)

Czytaj dalej →

Dzisiejszy pasek z Garfieldem przypomniał mi o wielkim problemie, jakim były i są reklamy nazbyt głośne w stosunku do poprzedzających je programów. Tyczy się to szczególnie nadawców prywatnych: legendarne są już reklamy Polsatu, przerywające filmy w najciekawszym momencie głośnym dżinglem i zasłaniającą wszystko planszą.

Mówiło się przez dłuższy czas o jakiejś regulacji ustawowej; kwestia stała się na tyle drażniąca, że skarżono się nawet do Rzecznika Praw Obywatelskich! Sama Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji otrzymała w latach 2006-2010 110 skarg: najczęściej wymienianymi stacjami RTV były TVP1 i TVN.

Czytaj dalej →

Bartosz Sobanek – blog niekoniecznie fotograficzny

„Nie tworzę prac wybitnych, mam świadomość własnej niedoskonałości i popełnianych błędów, nie oczekuję więc pochwał i wysokich not. Wystawiam fotografie. Chcę podzielić się swoim spojrzeniem na Świat i cieszyć radością innych z ich oglądania. Życzę sobie stałego twórczego niezadowolenia z wykonanych zdjęć. Dlaczego? Bo tylko ono jest gwarancją robienia coraz lepszych.”

Czytaj dalej →

We support the printed word in all its forms: newspapers, magazines, and of course books. We think reading on computers or phones or whatever is fine, but it cannot replace the experience of reading words printed on paper. We pledge to continue reading the printed word in the digital era and beyond. Read the Printed Word.

Pomysł na ten wpis chodził za mną od dłuższego czasu, ale dopiero teraz znalazłem trochę czasu, by go zrealizować.

Oglądając jakiś czas temu Final Fantasy: The Spirits Within, pomyślałem sobie Biedny Nowy Jork. Jak przychodzi co do czego, to zawsze on jest niszczony. Nie ma chyba klęski, której filmowcy nie zesłaliby na Wielkie Jabłko: powodzie, wybuchy wulkanów, meteoryty, kosmici, potwory rozmaitej proweniencji… Ten podgatunek kina wykpiono w filmie animowanym Herkules, gdzie greckie Teby (nazywane Wielką Oliwką) nawiedzają najrozmaitsze antyczne nieszczęścia.

Postanowiłem zatem opisać warte zapamiętania nieszczęścia, jakie spadały (spadną?) na najludniejsze miasto USA. Filmy opisuję w kolejności chronologicznej.

Czytaj dalej →

Jak już wczoraj wspomniałem, przyszła do mnie płytka z francuską muzyką klasyczną w wykonaniu Kamy Grott, Krzysztofa Staniendy i Artura Kasperka. Oczywiście wszystkie utwory są już przerobione na empetrójki, a sama płytka wyląduje na półce z trofeami :)

Szukając wcześniej informacji o wykonawcach, trafiłem na poniższe wideo. Jeśli się nie mylę (a wnioskuję na podstawie zapisu nutowego, przewijającego się w tle filmiku), wykonywane jest Trio na obój, fagot i fortepian Francisa Poulenca.

Nasza córeczka Iga urodziła się 20.09.2008 r. Jej problemy zaczęły się w 6 miesiącu życia napadami padaczkowymi. Półtora miesięczny pobyt w szpitalu nie wyjaśnił jednak przyczyn jej problemów. W trakcie kolejnych wizyt zdiagnozowano u córki padaczkę, małogłowie, zespół pozapiramidowy, uszkodzenia mózgu. Wykluczono także szereg innych chorób, jednak ostatecznej diagnozy nie udało się postawić. Na chwilę obecną jej diagnoza brzmi: encefalopatia o nieustalonej etiologii.

Czytaj dalej →

Jeśli wierzyć stronie RMF Classic, to właśnie tę płytę (Kama Grott – Romance – French Music For Oboe And Piano) wygrałem w ostatnim konkursie płytowym tego radia. Dziękuję :) Rzadko wygrywam w jakichkolwiek konkursach – a już zwłaszcza tych opartych na losowaniu spośród x uczestników.

Sesja, sesja i po sesji :)